Yayınlanan

Haziran 2002 ile Ağustos 2005 arasında yayınlanan üç kısa dergi makalesi, 2026 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nün temelini oluşturmaktadır. Georg Nagel, Peter Hegemann ve Ernst Bamberg, 2002'de Science'da kanalrodopsin-1'i ve 2003'te PNAS'ta kanalrodopsin-2'yi tanımlamış , 2005'te ise Karl Deisseroth'un grubu, Nagel ve Bamberg'in de ortak yazar olduğu Nature Neuroscience'da ikinci proteinin nöronları komut üzerine ateşleyebileceğini göstermiştir [ 1 , 2 ]. Yayınlar olarak okunduğunda, Nobel Ödülü optogenetik makaleleri, beyin hakkında olduğu kadar yazma hakkında da çok şey öğretmektedir.

Aşağıda her bir makalenin tanımlayıcıları, atıfları ve bulguları, alanın gelişimi ve yedi yayın dersi yer almaktadır. Ödülün öyküsü için, optogenetik alanındaki 2026 Nobel Tıp Ödülü kılavuzumuza , bilimsel yönü için ise optogenetiğin ışıkla beyni nasıl kontrol ettiğine dair açıklayıcı yazımıza bakabilirsiniz.

Son doğrulama: 7 Ekim 2026, resmi Nobel belgeleri, PubMed, Crossref ve OpenAlex'e göre yapılmıştır.

Nobel Ödülü kazanan optogenetik makaleleri hakkında önemli bilgiler

  • Karolinska Enstitüsü'ndeki Nobel Meclisi, 5 Ekim 2026'da Karl Deisseroth, Peter Hegemann ve Georg Nagel'in "ışıkla kontrol edilen iyon kanalları ve optogenetik alanındaki keşifleri" nedeniyle 2026 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü paylaştığını duyurdu.basın bülteni) [1].
  • Nagel, Ollig, Fuhrmann, Kateriya, Musti, Bamberg ve Hegemann, kanalrodopsin-1'i bildirdi. Bilim 296(5577):2395-2398, 28 Haziran 2002'de yayınlandı (PMID 12089443DOI 10.1126 / science.1072068OpenAlex, 7 Ekim 2026 itibariyle bu makaleye 1,190 atıf yapıldığını tespit etti.3, 4].
  • Nagel, Szellas, Huhn, Kateriya, Adeishvili, Berthold, Ollig, Hegemann ve Bamberg, kanalrhodopsin-2'yi bildirdi. PNAS 100(24):13940-13945, çevrimiçi olarak 13 Kasım 2003'te yayınlandı, sayı tarihi 25 Kasım 2003 (PMID 14615590DOI 10.1073 / pnas.1936192100), 7 Ekim 2026 itibariyle 2,753 OpenAlex alıntısıyla [5, 4].
  • Boyden, Zhang, Bamberg, Nagel ve Deisseroth, nöronların ışıkla kontrol edildiğini bildirdi. Nature Neuroscience 8(9):1263-1268, 14 Ağustos 2005'te çevrimiçi olarak yayınlandı (PMID 16116447DOI 10.1038 / nn1525), 7 Ekim 2026 itibariyle 5,034 OpenAlex alıntısıyla [6, 4].
  • 7 Ekim 2026'da Crossref, 2002, 2003 ve 2005 yıllarına ait makaleler için sırasıyla 1,070, 2,445 ve 4,475 atıf saydı; dolayısıyla sayılar veritabanlarına göre farklılık gösteriyor.4, 7].
  • "Optogenetik" kelimesi, yöntemin geliştirilmesi sırasında ortaya çıktı ve ilk kez 2006 yılında bir yayında yer aldı. Neuroscience Dergisi Üç kurucu makalenin de yayınlanmasının ardından yapılan inceleme (YayınMed 17035522) [2, 8].

Basit Sözlerle

2002 ve 2003 yıllarında, iki kısa makale, tek hücreli yeşil bir algden elde edilen bir proteinin, hücrenin dış zarında ışık çarptığında açılan ve yüklü parçacıkların içeri akmasına izin veren bir kapı olduğunu gösterdi. 2005 yılında, üçüncü bir makale bu proteini bir kapta yetiştirilen sıçan beyin hücrelerine yerleştirdi ve mavi ışık flaşlarının onları milisaniyelik zamanlamayla ateşlemeye neden olduğunu gösterdi. Her biri dört ila altı dergi sayfası uzunluğundaki bu üç makale, yalnızca 2025 yılında 1,583 PubMed kaydı ekleyen bir araştırma alanının önünü açtı [ 2 , 9 , 10 ].

Nobel Ödülü'ne layık görülen optogenetik makalelerine genel bakış

Üç makale, üç dergi, üç model sistem ve en yeni makale en çok alıntıya sahip (OpenAlex, 7 Ekim 2026) [ 4 ].

Tablo 1. Üç kurucu bildiri
kâğıtDergi ve tarihAna iddia tek bir cümleyle özetlenebilir.Model sistemiuzunlukKaynak Gösterimleri (OpenAlex)
Nagel ve ark. 2002 [3]Bilim28 Haziran 2002Alglerde bulunan bir protein olan kanalrodopsin-1, ışıkta açılan ve protonların hücreye girmesine izin veren bir iyon kanalıdır.Ksenopus (kurbağa) oositleri4 sayfa (2395-2398)1,190
Nagel ve ark. 2003 [5]PNAS25 Kasım 2003Kanalrodopsin-2, pozitif iyonlar için mavi ışıkla aktive olan bir kanaldır ve hücreleri ışıkla depolarize etmek için bir araç olarak kullanılabilir.Ksenopus oositler ve insan embriyonik böbrek hücreleri6 sayfa (13940-13945)2,753
Boyden ve ark. 2005 [6]Nature Neuroscience14 Ağustos 2005 tarihinde çevrimiçi olarak yayınlandı.Kanalrodopsin-2, dışarıdan retinal eklemeye gerek kalmadan, mavi ışığın nöronlarda milisaniyelik hassasiyetle aksiyon potansiyellerini tetiklemesini sağlar.Kültür ortamında yetiştirilen sıçan hipokampus nöronları6 sayfa (1263-1268)5,034

Tablo 2, Nobel Komitesi'nin geçmişinden [ 2 ] daha önceki ve daha sonraki makaleleri listeliyor; bu liste PubMed veya Crossref'e göre kontrol edilen kayıtlarla sınırlıdır.

Tablo 2. Destekleyici belgeler
kâğıtDergiEklediği şey
Harz & Hegemann 1991 [11]TabiatIşıkla uyarılan akım Chlamydomonas'tır milisaniyenin çok küçük bir bölümü içinde başlar [9]. DOI ile alıntı yapın (PubMed'de değil).
Sineshchekov, Jung ve Spudich 2002 [12]PNAS25 Haziran 2002RNA interferansı, iki alg rodopsininin fotokimyasal akımları ve fototaksiyi yönlendirdiğini gösterdi.
Nagel ve ark. 2005 [13]Current Biology20 Aralık 2005Kanalrodopsin-2, solucanda hızlı davranışa neden oldu. C. elegans.
Zhang ve ark. 2007 [14]Tabiat, 5 Nis 2007Halorhodopsin, iki renkli kontrol için sarı ışığı susturma özelliği ekledi.
Aravanis ve ark. 2007 [15]Sinir Mühendisliği Dergisi31 Mayıs 2007 tarihinde çevrimiçi olarak yayınlandı.Optik fiber, canlı kemirgenlerde motor korteksi harekete geçirerek bıyıkların hareket etmesini sağladı.
Adamantidis ve ark. 2007 [16]Tabiat15 Kasım 2007Hipokretin nöronlarına gelen ışık, serbestçe hareket eden fareleri daha sık uyandırdı.
Hegemann & Nagel 2013 [17]EMBO Moleküler Tıpİki ödüllü bilim insanı, kanalrodopsinlerden optogenetiğe giden yolu inceliyor.
Deisseroth 2015 [18]Nature NeuroscienceNobel ödülüne aday gösterilen ilk nöron testlerinin temelini oluşturan on yıllık inceleme.
Sahel ve ark. 2021 [19]Nature MedicineOptogenetik tedavi sonrasında görme engelli bir hastada kısmi görme iyileşmesi.

Bilim2002: Işıkla kontrol edilen bir kanalı bulan makale

Nobel Komitesine göre, 2002 Science dergisinde yayınlanan makale, ışıkla kontrol edilen bir iyon kanalının ilk doğrudan kanıtını sunmuştur [ 2 ].

Soru. 1990'ların başlarında Hegemann, Chlamydomonas alginde bulunan bir protein kompleksinin hem ışığı yakaladığını hem de iyon kanalı görevi gördüğünü öne sürmüştü; bu fikir şüpheyle karşılandı [ 9 ]. 2000 civarında grubu, bir Japon gen veritabanında iki aday gen olan channelopsin-1 ve channelopsin-2'yi buldu [ 2 , 9 ]. Protein tek başına ışıkta iyonları geçirebilir mi?

Yaptıkları şuydu: Hegemann, ışıkla çalışan bir proton pompasını incelemek için kurbağa yumurta hücrelerini kullanan Frankfurt'taki Nagel ile iletişime geçti [ 9 , 2 ]. Nagel, Xenopus oositlerinde kanalopsin-1'i ifade etti , retinal ekledi ve iki elektrotlu voltaj kelepçesi ile akımları kaydetti [ 2 ].

Ana sonuç. Yeşil ışık, esas olarak protonlar tarafından taşınan içe doğru akımlar üretti ve hatta kanalrodopsin-1 adı verilen proteinin kısaltılmış bir çekirdeği bile hala çalışıyordu [ 2 ].

Bunun önemi şuydu: Hegemann'ın on yıllık tek protein hipotezi doğrulandı [ 9 , 2 ].

Yayınlandığı yer. Science 296(5577), 28 Haziran 2002, Nagel ilk yazar ve Hegemann son yazar olarak [ 3 ]. John Spudich'in grubu, PNAS'ın 25 Haziran 2002 tarihli sayısında aynı iki rodopsin üzerinde RNA interferansı kanıtı bildirdi ve Japonya'daki bir grup bağımsız olarak aynı dizileri tanımladı [ 12 , 2 ].

Nobel Ödülü kazanan optogenetik makalelerinin zaman çizelgesi: Alglerden elde edilen fotokimyasal akımlardan ışıkla kontrol edilen nöronlara
Şekil 1. Alglerin ışık algılamasından ışık kontrollü nöronlara üç adım. Kaynak: Karolinska Enstitüsü Nobel Meclisi (2026); PMID'ler 12089443, 14615590, 16116447. Editverse tarafından hazırlanmıştır.

PNAS2003: kanalrodopsin-2 ve araç fikri

2003 PNAS makalesinde, kanalrodopsin-2, pozitif iyonlar için doğrudan ışıkla kontrol edilen bir kanal olarak ortaya çıktı ve yazarlar bunu, hücreleri sadece aydınlatarak depolarize etmek için bir araç olarak önerdiler [ 5 , 2 ].

Soru: İkinci alg geni birincisi gibi davrandı mı ve kurbağa yumurtasının dışında da işe yarar mıydı?

Yaptıkları şey şuydu: Nagel'in ekibi Xenopus oositlerinde ve insan embriyonik böbrek hücrelerinde kanalopsin-2'yi ifade etti [ 2 ].

Ana sonuç. Kanalrodopsin-2 mavi ışığa tepki verdi, kurbağa yumurtasında 0.2 milisaniye içinde açıldı ve pozitif yüklü iyonların içeri akmasına izin verdi [ 9 ]. Sadece ilk 315 amino asitten oluşan bir parça ışıkla kontrol edilen iletkenliği korudu [ 2 ].

Neden önemliydi? Memeli hücreleri ışığa duyarlı hale geldi, bu da bir nöron deneyini mümkün kıldı [ 9 ].

Yayınlandığı yer. PNAS 100(24), 25 Kasım 2003, dokuz yazar, Nagel ilk, Hegemann sekizinci ve Bamberg sonuncu [ 5 ].

Kaynak gösterme ipucu. 2003 tarihli bir makale neden 2004 tarihli olarak görünebilir?

Bazı PubMed tabanlı araçlar, MEDLINE indeksleme tarihini (3 Şubat 2004) okudukları için PMID 14615590'ın yılını 2004 olarak bildirmektedir. Makale 13 Kasım 2003'te çevrimiçi olarak yayınlanmıştır (sayı tarihi 25 Kasım 2003) [ 20 , 5 ].

Aynı tuhaflık nedeniyle Aravanis ve ark. (2007) 2008 olur ve Current Biology'deki Nagel ve ark. (2005) 2006 olur [ 15 , 13 ]. Referans listesini kesinleştirmeden önce, her yılı bir indeksleme alanı yerine DOI kaydıyla karşılaştırın.

Nature Neuroscience2005: Nöronların ışığa tepki vermesini sağlayan makale

Nöronlara iletilen kanalrodopsin-2, mavi ışığın milisaniyelik hassasiyetle aksiyon potansiyellerini tetiklemesine olanak sağladı; bu, Nobel Komitesinin optogenetik için bir dönüm noktası olarak adlandırdığı bir adımdır [ 2 ].

Soru: Bir alg kanalı, memeli nöronlarına zarar vermeden tekil uyarı sinyalleri üretebilir mi?

Yaptıkları şuydu: Kendi Stanford laboratuvarını kuran bir psikiyatrist olan Deisseroth, Nagel'den DNA'yı istedi ve Nagel'den floresan bir raporlayıcı içeren bir yapı kullandı [ 9 , 2 ]. Grubu bunu lentivirüs yoluyla kültürlenmiş sıçan hipokampal nöronlarına iletti ve belirgin bir toksisite olmaksızın kararlı bir ifade elde etti [ 2 , 9 ].

Ana sonuç. Mavi ışık darbeleri, ilave retinal olmaksızın milisaniyelik zaman ölçeğinde aksiyon potansiyeli dizilerini harekete geçirdi, çünkü Nagel hücrelerdeki eser miktarların yeterli olduğunu gözlemlemişti [ 2 , 6 ].

Neden önemliydi? Ek retinaya ihtiyaç duyulmaması, yöntemi canlı hayvanlarda pratik hale getirdi ve yaklaşık bir yıl içinde bağımsız gruplar bunu tavuk omuriliğinde, C. elegans'ta , retinada ve Drosophila'da doğruladı [ 2 , 13 ].

Yayınlandığı yer. Nature Neuroscience 8(9), çevrimiçi 14 Ağustos 2005, beş yazar, ilk olarak Edward Boyden ve son olarak Deisseroth [ 6 ]. Science tarafından reddedildikten sonra oraya ulaştı [ 21 ].

Nobel Ödülü optogenetik makalelerini takip eden alan: PubMed, 2005 - 2025

PubMed kayıtları eşleşiyor optogenetic*[tiab] 2005'te 0'dan 2025'te 1,583'e yükseldi (yayın yılına göre, 7 Ekim 2026'da alındı) [10].

Bu terim, yöntemin geliştirilmesi sırasında ortaya çıktı ve ilk olarak 2006 yılında Deisseroth, Feng, Majewska, Miesenböck, Ting ve Schnitzer tarafından yapılan bir incelemede yer aldı ve 2009'dan önce neredeyse hiç görünmüyor; 2005 ile 2008 yılları arasında 13 kayıt bulunuyor [ 21 , 2 , 8 , 10 ]. Nature Methods'ın optogenetiği Yılın Yöntemi olarak adlandırdığı 2010 yılına gelindiğinde , sayı 80'e ulaşmıştı [ 22 , 10 ]. 2019, 2022 ve 2024 yıllarında küçük yıllık düşüşler görülüyor ve 2006 ile 2025 yılları arasında toplam 14,572 kayıt bulunuyor. Son yıllarda hafif bir artış daha olabilir.

PubMed'de başlık veya özetinde "optogenetik*" kelimesi geçen yıllık kayıt sayısı, 2005'ten 2025'e kadar 1,583'e yükseldi.
Şekil 2. PubMed'de optogenetic*[tiab] ile eşleşen yayın yılına göre kayıtlar, 2005-2025. Yeşil çizgi, kanalrhodopsin-2'nin nöronlarda ilk kez kullanıldığı 2005 yılını işaretlemektedir. Kaynak: PubMed, sorgu optogenetic*[tiab], 7 Ekim 2026 tarihinde alındı. Bu sayılar, optogenetik yöntemleri kullanan tüm araştırmaları değil, başlığında veya özetinde "optogenetic" ile başlayan bir kelime içeren kayıtları ölçmektedir; bu nedenle 2005 yılı sıfır olarak gösterilmektedir. Editverse tarafından hazırlanmıştır.
Tablo 3. PubMed kayıtları, yıllara göre, sorgu optogenetic*[tiab]
YılKayıtlarYılKayıtlar
200502016828
200622017938
2007520181,082
2008620191,063
20092520201,247
20108020211,408
201117220221,286
201227020231,428
201344320241,408
201456620251,583
2015732

Nobel ödüllü optogenetik makalelerden günümüzde makale yazan araştırmacılar için çıkarılacak dersler

Nobel Ödülü'ne layık görülen optogenetik makalelerden, her biri doğrulanabilir bir gerçeğe dayanan yedi ders çıkarılabilir.

Tek bir iddiada bulunun ve başlık bunu açıkça belirtsin.

Her iki kanalrodopsin başlığı da proteinin adını ve ardından ne olduğunu belirtir: yeşil alglerde ışıkla kontrol edilen bir proton kanalı (2002) ve doğrudan ışıkla kontrol edilen katyon seçici bir membran kanalı (2003) [ 3 , 5 ]. Taslağınızda üç yarım kalmış bulgu varsa, içerik düzenleme hizmetimiz en güçlü olanı seçmenize yardımcı olabilir.

İş birliğini birbirini tamamlayan beceriler etrafında oluşturun.

Hegemann klonlanmış alg genlerini sağladı ve Nagel kurbağa oositlerindeki kanalları ve pompaları inceleme konusunda uzmanlığını getirdi [ 2 ]. Nagel, Frankfurt'ta Bamberg'in yanında doktora yaparken Hegemann ile tanışmıştı ve Bamberg, her iki kanalrodopsin makalesinin de ortak yazarıydı [ 2 , 3 , 5 ]. 2005 tarihli makale daha sonra bu biyofizik ortaklığını Stanford'da bir psikiyatrist liderliğindeki nörobilim laboratuvarına taşıdı ve Nagel ile Bamberg ortak yazar olarak yer aldı [ 9 , 6 ].

Yöntem makalesini temel bir katkı olarak değerlendirin.

2005 tarihli makale yeni bir protein yerine bir teknik bildirmesine rağmen, üçü arasında en çok alıntı yapılanıdır [ 4 ]. Lentiviral iletim ve ilave yardımcı faktör olmaması gibi başkalarının da tekrarlayabileceği ayrıntılar verdi [ 2 ]. Açık ve tekrarlanabilir metodoloji bölümleri yazma kılavuzumuz, bu tür ayrıntıların nasıl raporlanacağını göstermektedir.

Reddedilmeyi bir karar olarak değil, bir adım olarak değerlendirin.

Boyden'ın kendi tarihçesine göre, nöron makalesi 19 Nisan 2005'te Science dergisine gönderilmiş ve nöronlarda iyi çalışan kanalrhodopsin-2'nin ötesinde bir keşif bildirilmediği gerekçesiyle reddedilmiştir [ 21 ]. 5 Mayıs'ta yazarlar makaleyi Nature dergisine yeniden gönderdiler ve Nature dergisi de makaleyi Nature Neuroscience'a iletti ; bir revizyon turundan sonra makale Ağustos ayında çevrimiçi olarak yayınlandı [ 21 , 6 ]. Bir zamanlar reddedilen bu makale şimdi 5,034 OpenAlex alıntısına sahip; bu sayı, Science ve PNAS'taki iki keşif makalesinin toplamından daha fazla [ 4 ]. Okuyucularının bu yöntemi kullanacağı bir dergiye hızlı bir şekilde yeniden gönderim, ilk yayın yerinden daha önemli olabilir. Kendi makaleniz için, dergi seçim hizmetimiz uygun dergileri gerekçeli olarak sıralar ve hakem yanıtı ve revizyon hizmetimiz revizyon turunu destekler. En iyi nörobilim dergileri kılavuzumuz seçenekleri açıklamaktadır.

Bulgunun ne için kullanılabileceğini açıkça belirtin.

2003 yılında yazarlar, hücrelerde ışıkla elektriksel sinyaller üretmek için bir araç olarak kanalrodopsin-2'yi önerdiler ve Deisseroth, bu keşfi duyunca Nagel'den geni istedi [ 9 ]. Özet bölümünde somut bir kullanım belirtmek, tartışma ve editöre yazılan kapak mektubu, editörlere çalışmanın neden önemli olduğunu gösteriyor.

Laboratuvarlar genelinde kredi kayıtlarını doğru bir şekilde tutun.

Nagel ve Bamberg üç kurucu makalenin hepsinde yer alırken, Hegemann ilk ikisinde, Edward Boyden ve F. Zhang ise 2005 yazar listesinin başında yer alıyor [ 3 , 5 , 6 ]. Bamberg ve Boyden dahil olmak üzere altı kişi 2013 Beyin Ödülü'nü paylaştı, 2013 Louis-Jeantet Tıp Ödülü Hegemann ve Nagel'i (ayrı bir çalışma için Michael Stratton ile birlikte) onurlandırdı ve 2021 Lasker Temel Tıp Araştırma Ödülü Deisseroth, Hegemann ve Dieter Oesterhelt'e verildi [ 23 , 24 , 25 ]. Yayınlanan yazar listesi, katkıda bulunanları kaydeder, bu nedenle gönderimden önce yazarlık sırası ve katkılar konusunda anlaşın.

Tarihleri, tanımlayıcıları ve alıntı sayılarını tam olarak doğru bir şekilde elde edin.

Bir araç 2004 diyebilir, ancak PNAS makalesi 2003'tür [ 20 ]. Harz ve Hegemann'ın 1991 tarihli Nature makalesi PubMed'de indekslenmemiştir, ancak standart bibliyografik bilgileri ve DOI'si kullanılarak alıntı yapılabilir [ 11 ]. Aynı üç makale için, OpenAlex ve Crossref sayımları 559'a kadar alıntı farkı gösterebilir [ 4 , 7 ]. Tavsiyemiz, bir sayım alıntıladığınızda veritabanının adını ve tarihi belirtmenizdir. Bir makale yayınlandıktan sonra alıntıları artırmanın yolları için, makalenizin alıntılarını artırma kılavuzumuza bakın.

Etkili Makaleleriniz İçin Profesyonel Hizmetler

Odaklanmış bir iddia, net bir kullanım açıklaması ve reddedilmenin ardından hızlı bir şekilde yeniden gönderim, Nobel Ödülü optogenetik makalelerini çok ileriye taşıdı. Editverse bu adımların her birini destekliyor.

Dergi Seçimi

$115

Kapsam, etki faktörü ve kabul oranı gibi kriterleri içeren, 5-10 adet sıralı dergi önerisi ve gerekçelendirmesi.

Hizmeti görüntüle →

Önemli Düzenleme

$250

Konu uzmanı tarafından yapılan, açıklık, akıcılık ve biçimlendirme açısından kusursuz düzenleme ve sınırsız revizyon imkanı.

Hizmeti görüntüle →

Kapak Mektup Yazma

$25

Hedeflediğiniz dergiye özel hazırlanmış bir ön yazı. 2-3 gün.

Hizmeti görüntüle →

İncelemecilere Yanıt

$1,150

Madde madde değerlendirme ve makalenin tam revizyonu. 7 gün.

Hizmeti görüntüle →

Değerlendirme raporları geldiğinde, değerlendiricilere etkili ve diplomatik bir şekilde yanıt verme konusunda tavsiyelerimize göz atın.

Editverse'den Ücretsiz Araştırma Araçları

  • GraphProYayınlanmaya hazır 25 farklı grafik oluşturun; dahili t-testi, ANOVA, korelasyon ve ki-kare p-değerleri içerir. Ücretsiz, kayıt gerekmez.
  • StatProGrup karşılaştırmaları, kategorik sonuçlar, olay zamanı analizi ve tanısal doğruluk konularını kapsayan ücretsiz istatistiksel hesap makineleri ve test seçme aracı.
  • Akış Şeması ProPRISMA 2020, PRISMA-ScR, CONSORT, STROBE, STARD, MOOSE ve ARRIVE akış diyagramlarını doğrudan tarayıcınızda oluşturun.

Nobel Ödülü'ne layık görülen optogenetik makaleler hakkında Sıkça Sorulan Sorular

2026 Nobel Tıp Ödülü'nü hangi bilimsel çalışmalar kazandı?

Nobel Ödülleri makaleleri değil, keşifleri ödüllendirir, ancak Nobel Komitesi beş temel yayını listeler [ 9 ]. Temelde Science'da ( 2002) Nagel ve diğerleri, PNAS'ta (2003) Nagel ve diğerleri ve Nature Neuroscience'da (2005) Boyden ve diğerleri yer almaktadır . Harz, Nonnengasser ve Hegemann (1992) ve Aravanis ve diğerleri (2007) listeyi tamamlar [ 26 , 15 ].

Kanalrodopsin ilk olarak nerede yayınlandı?

Kanalrodopsin-1 ilk olarak 28 Haziran 2002'de Science'da tanımlandı [ 3 ] . Kanalrodopsin-2 ise 25 Kasım 2003'te PNAS'ta yayınlandı [ 5 ].

Optogenetik alanındaki makalelerin kaç atıfı var?

7 Ekim 2026 itibariyle OpenAlex, 2002 Science makalesi için 1,190, 2003 PNAS makalesi için 2,753 ve 2005 Nature Neuroscience makalesi için 5,034 alıntı saymaktadır [ 4 ]. Crossref aynı tarihte sırasıyla 1,070, 2,445 ve 4,475 gibi daha düşük rakamlar vermektedir [ 7 ].

ChR2 makalesinde neden bazen 2003 yerine 2004 yazıyor?

Bazı araçlar MEDLINE indeksleme tarihini, 3 Şubat 2004'ü okuyor. 13 Kasım 2003'te çevrimiçi olarak yayınlandı (sayı tarihi 25 Kasım 2003), bu nedenle 2003 olarak alıntılayın [ 20 , 5 ].

2005 yılında Nature Neuroscience dergisinde yayınlanan makalenin ortak yazarları kimlerdi?

Beş yazar sırasıyla Edward S. Boyden, F. Zhang, Ernst Bamberg, Georg Nagel ve Karl Deisseroth idi [ 6 ]. Bamberg ve Nagel ayrıca 2002 ve 2003 tarihli makalelerin de ortak yazarlarıydı [ 3 , 5 ].

Optogenetik terimi ne zaman ortaya atıldı?

Boyden'in tarihçesine göre, terim yöntemin geliştirilmesi sırasında ortaya çıktı ve ilk olarak 2006 yılında Deisseroth, Feng, Majewska, Miesenböck, Ting ve Schnitzer tarafından yazılan bir Journal of Neuroscience incelemesinde, üç kurucu makaleden sonra ortaya çıktı [ 21 , 2 , 8 ]. PubMed, başlıkta veya özette optogenetik* içeren 2005 yılına ait hiçbir kayıt bulamadı ve 2005 ile 2008 yılları arasında sadece 13 kayıt buldu [ 10 ].

Bu Makaleye Nasıl Atıfta Bulunulur

Önerilen alıntı (APA 7)

Editverse. (7 Ekim 2026). 2026 Nobel Ödülü'nün ardındaki makaleler: Optogenetiğin nasıl yayınlandığı . Editverse. https://editverse.com/optogenetics-nobel-prize-papers-behind-the-discovery/

Referanslar

  1. Karolinska Enstitüsü'ndeki Nobel Meclisi. Basın bülteni: 2026 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü [İnternet]. Stockholm: Karolinska Enstitüsü; 5 Ekim 2026 [erişim tarihi 7 Ekim 2026]. Şuradan erişilebilir: nobelprize.org basın bülteni (PDF)
  2. Fizyoloji veya Tıp Nobel Komitesi. Bilimsel arka plan 2026: Optogenetik, nöronal bir anahtarın keşfi [İnternet]. Stockholm: Karolinska Enstitüsü Nobel Meclisi; 5 Ekim 2026 [7 Ekim 2026 tarihinde erişildi]. 15 sayfa. Şuradan erişilebilir: nobelprize.org bilimsel arka plan (PDF)
  3. Nagel G, Ollig D, Fuhrmann M, Kateriya S, Musti AM, Bamberg E, Hegemann P. Channelrhodopsin-1: yeşil alglerde ışık kapılı bir proton kanalı. Bilim. 2002 Haziran 28;296(5577):2395-8. doi: 10.1126 / science.1072068. PMID 12089443. YayınMed 12089443
  4. OpenAlex. Eserler için alıntı sayıları (cited_by_count) W2058488568, W2159423248 hem de W2167095271 [İnternet]. [7 Ekim 2026 tarihinde erişildi].
  5. Nagel G, Szellas T, Huhn W, Kateriya S, Adeishvili N, Berthold P, Ollig D, Hegemann P, Bamberg E. Kanalrhodopsin-2, doğrudan ışıkla kontrol edilen katyon seçici bir membran kanalı. Proc Natl Acad Sci US A. 2003 Nov 25;100(24):13940-5. doi: 10.1073 / pnas.1936192100. PMID 14615590. YayınMed 14615590
  6. Boyden ES, Zhang F, Bamberg E, Nagel G, Deisseroth K. Milisaniye ölçeğinde, genetik olarak hedeflenmiş optik sinir aktivitesi kontrolü. Nat Neurosci. 2005 Eylül;8(9):1263-8. Epub 2005 Ağustos 14. doi: 10.1038 / nn1525. PMID 16116447. YayınMed 16116447
  7. Crossref. DOI'ler için referans sayısı 10.1126 / science.1072068, 10.1073 / pnas.1936192100 hem de 10.1038 / nn1525 [İnternet]. [7 Ekim 2026 tarihinde erişildi].
  8. Deisseroth K, Feng G, Majewska AK, Miesenböck G, Ting A, Schnitzer MJ. Genetik olarak hedeflenen beyin devrelerini aydınlatmak için yeni nesil optik teknolojiler. J Neurosci. 2006 11 Ekim;26(41):10380-6. doi: 10.1523 / JNEUROSCI.3863-06.2006. PMID 17035522. YayınMed 17035522
  9. Karolinska Enstitüsü'ndeki Nobel Meclisi. Popüler bilimsel arka plan: Işığa duyarlı bir alg proteini sinirbilimi canlandırdı [İnternet]. Stockholm: Karolinska Enstitüsü; 5 Ekim 2026 [erişim tarihi 7 Ekim 2026]. Şuradan erişilebilir: nobelprize.org popüler arka plan (PDF)
  10. Ulusal Tıp Kütüphanesi. PubMed araması optogenetik*[tiab], yayın yılına göre kayıtlar 2005-2025 [İnternet]. Bethesda (MD): NLM [7 Ekim 2026 tarihinde erişildi]. Şuradan ulaşılabilir: www.pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  11. Harz H, Hegemann P. Chlamydomonas'ta rodopsin tarafından düzenlenen kalsiyum akımları. Nature. 1991 Haziran;351(6326):489-91. doi:10.1038/351489a0PubMed'de indekslenmemiştir.
  12. Sineshchekov OA, Jung KH, Spudich JL. İki rodopsin, Chlamydomonas reinhardtii'de düşük ve yüksek yoğunluklu ışığa karşı fototaksiyi düzenler. Proc Natl Acad Sci US A. 2002 Jun 25;99(13):8689-94. doi: 10.1073 / pnas.122243399. PMID 12060707. YayınMed 12060707
  13. Nagel G, Brauner M, Liewald JF, Adeishvili N, Bamberg E, Gottschalk A. Caenorhabditis elegans'ın uyarılabilir hücrelerinde kanalrodopsin-2'nin ışıkla aktivasyonu hızlı davranışsal tepkileri tetikler. Curr Biol. 2005 Aralık 20;15(24):2279-84. doi:10.1016/j.cub.2005.11.032. PMID 16360690. YayınMed 16360690
  14. Zhang F, Wang LP, Brauner M, Liewald JF, Kay K, Watzke N, ve diğerleri. Sinir devrelerinin çok modlu hızlı optik sorgulaması. Nature. 2007 Nisan 5;446(7136):633-9. doi: 10.1038 / nature05744. PMID 17410168. YayınMed 17410168
  15. Aravanis AM, Wang LP, Zhang F, Meltzer LA, Mogri MZ, Schneider MB, Deisseroth K. Optik bir nöral arayüz: Entegre fiberoptik ve optogenetik teknoloji ile kemirgen motor korteksinin in vivo kontrolü. J Neural Eng. 2007 Eylül;4(3):S143-56. Epub 2007 Mayıs 31. doi:10.1088/1741-2560/4/3/S02. PMID 17873414. YayınMed 17873414
  16. Adamantidis AR, Zhang F, Aravanis AM, Deisseroth K, de Lecea L. Hipokretin nöronlarının optogenetik kontrolü ile araştırılan uyanışın nöral alt tabakaları. Nature. 2007 15 Kasım;450(7168):420-4. doi: 10.1038 / nature06310. PMID 17943086. YayınMed 17943086
  17. Hegemann P, Nagel G. Kanalrodopsinlerden optogenetiğe. EMBO Mol Med. 2013 Şubat;5(2):173-6. doi:10.1002/emmm.201202387. PMID 23339069. YayınMed 23339069
  18. Deisseroth K. Optogenetik: Nörobilimde mikrobiyal opsinlerin 10 yılı. Nat Neurosci. 2015 Eylül;18(9):1213-25. doi: 10.1038 / nn.4091. PMID 26308982. YayınMed 26308982
  19. Sahel JA, Boulanger-Scemama E, Pagot C, Arleo A, Galluppi F, Martel JN, ve diğerleri. Optogenetik tedavi sonrası kör bir hastada görme fonksiyonunun kısmi iyileşmesi. Nat Med. 2021 Temmuz;27(7):1223-9. doi:10.1038/s41591-021-01351-4. PMID 34031601. YayınMed 34031601
  20. Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi. PMID 14615590 için E-araçlar eÖzet kaydı [İnternet]. [7 Ekim 2026 tarihinde erişildi]. Şuradan ulaşılabilir: eutils.ncbi.nlm.nih.gov
  21. Boyden ES. Optogenetiğin tarihi: ışıkla beyin devrelerini kontrol etme araçlarının geliştirilmesi. F1000 Biol Rep. 2011;3:11. Epub 2011 Mayıs 3. doi:10.3410/B3-11PMID 21876722. PMCID: PMC3155186. YayınMed 21876722
  22. 2010 Yılının Yöntemi [editör yazısı]. Nat Methods. 2011 Ocak;8(1):1. Çevrimiçi yayınlandı 2010 Aralık 20. doi:10.1038/nmeth.f.321PubMed'de indekslenmemiştir.
  23. Avrupa Nörobilim Dernekleri Federasyonu. Altı seçkin bilim insanı dünyanın en büyük beyin araştırması ödülünü paylaşıyor [İnternet]. [Erişim tarihi: 7 Ekim 2026]. Şuradan ulaşılabilir: fens.org
  24. Bushati N, Rossier BC. Louis-Jeantet Ödülü 2013: Michael Stratton, Peter Hegemann ve Georg Nagel. EMBO Mol Med. 2013 Şubat;5(2):167-8. doi:10.1002/emmm.201202394. PMID 23341150. YayınMed 23341150
  25. Lasker Vakfı. 2021 Albert Lasker Temel Tıp Araştırma Ödülü, ışığa duyarlı mikrobiyal proteinler ve optogenetik [İnternet]. [Erişim tarihi: 7 Ekim 2026]. Şuradan erişilebilir: laskerfoundation.org
  26. Harz H, Nonnengasser C, Hegemann P. Yeşil alg Chlamydomonas'ın fotoreseptör akımı. Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci. 1992 29 Ekim;338(1283):39-52. doi:10.1098/rstb.1992.0127PubMed'de indekslenmemiştir.